Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Τα κουρέλια αυτοκτονούν ακόμα...


Ο Στάθης στον eniko

Είναι μέρες που θέλω να κουρασθώ. Που θέλω να μη γράψω. Αλλοτε πάλι νιώθω σαν να κουράζω και μερικούς από σας - έχει τα όριά της η πραγμάτευση της κακοδαιμονίας μας.
Η αυτοκτονία της 42χρονης εργαζόμενης από τα Γιαννιτσά, απλήρωτης επί 15μηνο, έσπασε καρδιές. Ολον αυτόν τον καιρό οι αυτοκτονίες λόγω της κρίσης συνεχίζονται, βουβές, αθόρυβες, πολλές. Καταχωνιασμένες στο περιθώριο του
δημόσιου βίου, αυτοκτονίες ανεπίδοτες. Στα αζήτητα. Δεν δημοσιεύονται πια αριθμοί, χωλαίνει η στατιστική, συνηθίσαμε κι αυτό το κακό.
Οπως έχουμε συνηθίσει και τους πιθήκους. Βγαίνει στ’ αλώνια του διαδικτύου ο κ.Πολάκης και σκυλεύει την αυτοκτονία - αναφερόμενος στην απόφαση του Αρείου Πάγου περί «μη βλαπτικής» απληρωσίας. Ποιου Αρείου Πάγου; επί θητείας της κυρίας Θάνου; Αυτής της ίδιας που ίσταται τώρα παρά τω πρωθυπουργώ; Πόσες
χιλιάδες ανόητους ωμοφάγους πίθηκους πρέπει να ’χεις μέσα στο κεφάλι σου για να απευθύνεσαι στους ανθρώπους με τέτοιο θράσος και να εμπαίζεις τους θεούς με τέτοια άγνοια κινδύνου;
Ο κ. Πολάκης, αυτό το όνειδος της πολιτικής, έχει γίνει η «ωραία της ημέρας» πολύν καιρό τώρα. Για άλλους επειδή προκαλεί τη νοημοσύνη τους, άμα τε και το ήθος τους με τρισβάρβαρη αγριότητα και για άλλους διότι με το στόμα του κ. Πολάκη μιλάει ο Τσίπρας.
Και, εις ό,τι αφορά την πολιτική, δίκιο έχουν οι δεύτεροι. Εις ό,τι δε αφορά όλες τις άλλες πλευρές των πραγμάτων, το αλλούτερο αυτό ονέχει υπερβεί τα κλέη του Αδώνιδος και τις ντροπές του μακαρίτη Κουτσόγιωργα. Ομως
παρ’ ότι η βεβήλωση της αυτοκτονίαςγίνεται από τον θεομπαίχτη Πολάκη, το θέμα αφορά ευθέως το αφεντικό του. Τον Τσίπρα. Τον κ.Σαμαρά, τον κ. Βενιζέλο κι όλους εκείνους που βοήθησαν τη διεφθαρμένη Γερμανία να κατασκευάσει στη χώρα μας ένα σάπιο προτεκτοράτο. Για ποια ανεξάρτητη
λειτουργία της Δικαιοσύνης μιλάμε, όταν η ίδια εντέλλεται μέσω της κυβέρνησης από την Τρόικα, να αλλάξει τις αποφάσεις της για τα τρία αλλοδαπά κανάρια του ΤΑΙΠΕΔ; Και τι σημαίνει για την πολιτική διακυβέρνηση της χώρας το γεγονός ότι κάτι τέτοιο είναιπροαπαιτούμενος όρος για να πάρει η χώρα τη δόση (απ’ το νέο χρέος της) για να πληρώσει τη δόση (απ’ τα παλιότερα χρέη της);
Παίζουμε τις πιτσικουλιές, αλλά τις παίζουμε στην Επίδαυρο. Με το δέον τελετουργικό που κάνει ο Τσίπρας τις εξαγγελίες του - μια ωδή στη σοβαροφάνεια. Ω ναι! βγαίνουμε (ίσως) στις αγορές αλλά χωρίς την εργαζόμενη που αυτοκτόνησε.
Βγαίνουμε στις αγορές με πετσοκομμένους συνταξιούχους κι ευέλικτους εργαζόμενους, βγαίνουμε στις αγορές με τη μισή αγορά κλειστή, βγαίνουμε στις αγορές με όλη τη χώρα λάφυρο για τους επενδυτές. Βγαίνουμε
στις αγορές με την κυβέρνηση να πλακώνεται με τον κ. Στουρνάρα, αν βγαίνουμε παράωρα ή στην ώρα μας. Βγαίνουμε στις αγορές με τον κ. Μοσκοβισί και κάθε άλλον κανίβαλοευχαριστημένους που μας κατάντησαν μεζεδάκια για το μεγάλο φαγοπότι που έχουν στήσει στην Ενωση. Με τον Τσίπρα
να πανηγυρίζει - τι πανηγυρίζει ο χριστιανός; τις ευλογίες του ΟΑΣΑ που εξόρκιζε; την αποπομπή του ΔΝΤ που παρακαλάει να μείνει; (Σαν τον Ανδρέα, που έδιωχνε τις βάσεις που έμεναν.) Τι πανηγυρίζει ο Τσίπρας; τον επανυπολογισμό των συντάξεων; (τον Δεκέμβρη) - ή μήπως για το άλλο αλλούτερο ον πάνω στο οποίο στηρίζεται - τον γενναίο αγωγάκια Καμμένοπου κατηγορούσε τους μισούς Συριζαίους με το όνομά τους ως μέλη της 17Ν; Η ακροδεξιά επίθεση εναντίον της Αριστεράς για σχέσεις με την τρομοκρατία μάς μάρανε κι όχι ο Καμμένος που κατηγόρησε τους μισούς αριστερούς για τρομοκράτες;
Ομως, το θέμα δεν είναι ούτε ο οχετός εκ δεξιών, ούτε ο βόρβορος εξ ευωνύμων - και οι δύο Ηρακληδείς του ιδίου γκροτέσκ στέμματος, το θέμα είναι ότι τα ερείπια βγαίνουν στις αγορές, ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα σταθεροποιείται. Οτι
έρχεται η ανάπτυξη. Κύριοι, ιδού οι σκλάβοι σας, νεαρός πτυχιούχος με 500 ευρώ και γερά δόντια, θα ζήσει καιρό, θα βγάλει πολλά ετήσια πλεονάσματα, ιδού οι εποχιακοί, και οι ευέλικτοι και οι ενοικιαζόμενοι - ό,τι πάρετε, δώστε τους όσα θέλετε, ίσα να ζουν για να δουλεύουν, αγάδες μου. Πού αλλού
θα βρείτε «πιτσιρικάδες» με 250 ευρώ, πού αλλού θα βρείτε κουρέλια τόσον πολύ απελπισμένα;..
enikos.gr, 14.07.17

Βασιλική Πλεξίδα: Έτσι με έσωσε η Παναγία από την πτώση του ελικοπτέρου στο Σαραντάπορο Ελασσόνας






Έντονα συγκινημένη η αρχιλοχίας Βασιλική Πλεξίδα ευχαρίστησε την Παναγία και τον Θεό, στη λειτουργία που έγινε σήμερα στην Παναγιά Ακρωτηριανή στη Σέριφο μετά από παράκλησή της, για το θαύμα, να επιζήσει από το τρομακτικό δυστύχημα με το ελικόπτερο Χίουι, στην περιοχή Σαραντάπορο Ελασσόνας, όπου έχασαν τη ζωή τους τέσσερις αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς. 
Συγκλονίζει η κατάθεση ψυχής που έκανε στην πρώτη δημόσια μαρτυρία της για το πώς σώθηκε: 
  • «Με το που αντιλήφθηκα το πρώτο χτύπημα ασυναίσθητα έκανα το σταυρό μου και ζήτησα από την Παναγία να με βοηθήσει. Κατευθείαν κατέβηκε, την είδα ολοζώντανη, με ξερίζωσε με το πάτωμα και το κάθισμα μαζί, την ένιωσα την εξύψωση προς τα πάνω και με τοποθέτησε τέρμα πίσω, αριστερά από το ελικόπτερο με μισογυρισμένη την πλάτη για να μην θυμάμαι καμία εικόνα».

Η αρχιλοχίας αφιέρωσε στην Παναγία ένα καντήλι, στο οποίο είναι δεμένο ένα ομοίωμα ελικοπτέρου. Επίσης, αφιέρωσε το κομποσκοίνι της και τη φόρμα που φορούσε εκείνη την ημέρα, η οποία είναι σκισμένη από την πτώση του ελικοπτέρου.

Η Βασιλική Πλεξίδα στον ελεύθερο χρόνο της επισκεπτόταν τη Μονή της Παναγίας της Ακρωτηριανής στη Σέριφο για να προσκυνήσει, έλεγε η μητέρα της και τόνιζε: «Όση ώρα είχε τις αισθήσεις της μετά την πτώση του ελικοπτέρου, προσευχόταν στη Παναγία και η Παναγία η Ακρωτηριανή ήταν αυτή που την άκουσε και σώθηκε».
Σχετική εικόνα
Στη θεία λειτουργία παραβρέθηκε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Καμμένος, ο οποίος παρέδωσε στην ηγουμένη αντίγραφο της εικόνας της Παναγίας Σουμελά. «Πόντος, Θράκη, Αιγαίο, Κύπρος είναι ένας και ενιαίος χώρος που τον προστατεύει η Παναγία. Όπως πήρε στην αγκαλιά της την Βασιλική και την κατέβασε από το ελικόπτερο. Θέλω να ξέρετε ότι όσα αεροπλάνα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, της πολεμικής μας Αεροπορίας και όσα πλοία περνούν από εδώ, αλλά και οι στρατιώτες όσο μακριά και αν βρίσκονται από τον Πόντο, τη Θράκη, το Αιγαίο και την Κύπρο θα έχουν τη σκέψη τους σε εσάς που προσεύχεστε για την πατρίδα μας, με τη βοήθεια της Παναγίας που φανερώθηκε πολλές φορές» επισήμανε, μεταξύ άλλων, ο κ. Καμμένος, απευθυνόμενος προς την ηγουμένη.

Παράλληλα, ευχαρίστησε την ηγουμένη «για τη σημερινή δυνατότητα που μας δώσατε να ευχαριστήσουμε την Παναγία για το θαύμα που έγινε. Να σας ευχαριστήσουμε ακόμα, γιατί εσείς, εδώ στο Αιγαίο, σε αυτή εδώ την αετοφωλιά φυλάτε Θερμοπύλες».

Στο δυστύχημα έχασαν τη ζωή τους ο υποστράτηγος Ιωάννης Τζανιδάκης, ο συνταγματάρχης (ΤΘ) Θωμάς Αδάμου, ο ταγματάρχης (ΑΣ) Δημοσθένης Γούλας και ο υπολοχαγός (ΑΣ) Κωνσταντίνος Χατζής. Το ελικόπτερο θα εκτελούσε πτήση επιτήρησης κατά μήκος των βορείων συνόρων για την εμπέδωση αισθήματος ασφαλείας στους κατοίκους των ακριτικών περιοχών, δραστηριότητα που επαναλαμβάνεται κατά τακτά διαστήματα.protothema.gr , 13/07/2017


https://youtu.be/h70VYUEs-cw?t=8

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Ο κρυφός πλούτος των ελληνικών θαλασσών - Πρώτες γεωτρήσεις το 2018

Δέκα χερσαίες και θαλάσσιες περιοχές στη Δυτική Ελλάδα, έξι ελληνικές και πολυεθνικές πετρελαϊκές εταιρίες και πολλές προσδοκίες για ανακαλύψεις, ανάλογες με αυτές που έχουν καταγραφεί σε γειτονικές χώρες, συνθέτουν το σκηνικό των ερευνών για υδρογονάνθρακες στη χώρα μας.

Οι πρώτες ερευνητικές γεωτρήσεις, που θα δώσουν σαφέστερη εικόνα για την ύπαρξη και το μέγεθος των κοιτασμάτων, αναμένεται να ξεκινήσουν το 2018 - 2019 στον Δυτικό Πατραϊκό Κόλπο και το Κατάκολο, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες του Αθηναϊκού/ Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, το ενδιαφέρον τώρα επικεντρώνεται αφενός στην προκήρυξη του διαγωνισμού για τις δύο μεγάλες θαλάσσιες περιοχές που διεκδικούν η Energean (στο Ιόνιο) και η Κοινοπραξία δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης και αφετέρου στις επόμενες προκηρύξεις που ετοιμάζει η Ελληνική Διαχειριστική Εταιρία Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ) για χερσαίες και θαλάσσιες περιοχές
.

Στο μεταξύ, η έγκριση της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο Ιόνιο διευκολύνει και επιταχύνει τις διαδικασίες για την υπογραφή των επόμενων συμβάσεων. Η μελέτη εκπονήθηκε από το ΕΛΚΕΘΕ σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και εγκρίθηκε την περασμένη εβδομάδα με κοινή απόφαση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργου Σταθάκη, και του αναπληρωτή υπουργού, Σωκράτη Φάμελλου.

Οι παραχωρήσεις που διεκδικούν η Κοινοπραξία ΕΛΠΕ-Total-ExxonMobil και η Energean περιλαμβάνουν, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Αθηναϊκού/ Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, περιοχές με μεγάλα θαλάσσια βάθη, που συνεπάγονται και μεγαλύτερο κόστος επενδύσεων, τα χαρακτηριστικά των οποίων, ωστόσο, προσελκύουν το ενδιαφέρον και μεγάλων πολυεθνικών εταιριών. Μετά την επισημοποίηση του ενδιαφέροντος και την αποδοχή του από την ΕΔΕΥ και το υπουργείο Περιβάλλοντος - Ενέργειας θα πρέπει να δημοσιευθούν οι σχετικές διακηρύξεις στην ελληνική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και στην Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στόχος είναι η διαγωνιστική διαδικασία να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη του έτους.

Παράλληλα, η ΕΔΕΥ προχωρά σε νέες σεισμικές έρευνες με στόχο την «πύκνωση» των γραμμών που είχαν καταγραφεί το 2013, καθώς και σε επανεπεξεργασία των παλαιότερων δεδομένων για να ακολουθήσει η σταδιακή επαναπροκήρυξη τόσο θαλάσσιων όσο και χερσαίων περιοχών, στη Δυτική αλλά και τη Βόρειο Ελλάδα.

Οι τρεις πιο «ώριμες» περιοχές προς διερεύνηση είναι ο Πατραϊκός κόλπος, το Κατάκολο και τα Ιωάννινα, καθώς οι συμβάσεις για την παραχώρησή τους κυρώθηκαν από τη Βουλή το 2014.

Στον Πατραϊκό οι εκτιμήσεις της Κοινοπραξίας ΕΛΠΕ-Edison κάνουν λόγο για κοίτασμα μεγέθους 100 εκατ. βαρελιών, ενώ οι επενδύσεις για την ανάπτυξή του υπολογίζονται σε 2 δισ. ευρώ και οι ερευνητικές γεωτρήσεις προσδιορίζονται για την περίοδο 2018 - 2019.

Το Κατάκολο είναι η μοναδική ως τώρα περιοχή της Δυτ. Ελλάδας με 35 - 40 εκατ. βαρέλια πιστοποιημένα αποθέματα και 10,5 εκατ. βαρέλια απολήψιμα. Την εκμετάλλευση έχει αναλάβει η Energean, η οποία προγραμματίζει γεώτρηση το 2019. Η Κοινοπραξία Repsol / Energean διεξάγει τις έρευνες και στα Ιωάννινα, σε περιοχή έκτασης 4.187 τετραγωνικών χιλιομέτρων, όπου μετά την αεροβαρυτική έρευνα, με την οποία καταγράφηκε από αέρος το ανάγλυφο του εδάφους, προγραμματίζονται για την περίοδο 2018-2019 σεισμικές έρευνες.

Ακολουθούν τρεις χερσαίες περιοχές της Δυτικής Ελλάδας: 'Αρτα - Πρέβεζα, Βορειοδυτική Πελοπόννησος που έχουν παραχωρηθεί στα ΕΛΠΕ και Αιτωλοακαρνανία (Repsol / Energean). Οι συμβάσεις μίσθωσης υπεγράφησαν τον περασμένο Μάιο, αφού εγκρίθηκαν από το Ελεγκτικό Συνέδριο και το επόμενο διάστημα θα κατατεθούν στη Βουλή για κύρωση.

Το επόμενο βήμα, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Αθηναϊκού/ Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, θα είναι η υπογραφή των συμβάσεων μίσθωσης για τρεις θαλάσσιες περιοχές του Ιονίου: Το «μπλοκ 2» (δυτικά της Κέρκυρας), για το οποίο έχει ορισθεί ως επιλεγείς αιτών η Κοινοπραξία ΕΛ.ΠΕ.- Total- Edison, βρίσκεται στο στάδιο του ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο και θα ακολουθήσουν η υπογραφή της Σύμβασης Μίσθωσης και η κατάθεσή της στη Βουλή. Η ίδια διαδικασία θα ακολουθηθεί και για την περιοχή 10, στο Κυπαρισσιακό Κόλπο, όπου έχει αναδειχθεί επιλεγείς αιτών η ΕΛ.ΠΕ., όπως και για την περιοχή 1, Βόρεια - Βορειοδυτικά της Κέρκυρας.
Πολίτης News, 10.07.2017
Πηγή: http://politis.com.cy/article/o-krifos-ploutos-ton-ellinikon-thalasson---protes-geotrisis-to-2018

Απαράδεκτοι και ελεεινοί: Αθωώνουν την Τουρκία και επιρρίπτουν τις ευθύνες στον Αναστασιάδη



JULY 9, 2017

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ *

Ξεκίνησε, πληροφορούμαι, από τους γνωστούς κονδυλοφόρους της Λευκωσίας η εκστρατεία εναντίον του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκου Αναστασιάδη, τον οποίο κατηγορούν, όπως αντιλαμβάνομαι, ότι δεν έδωσε πολλά στο «πάρε-δώσε» με την Τουρκία, και ότι έπρεπε να δώσει περισσότερα. Μου λένε ότι τα πρώτα κείμενα θα εμφανιστούν σήμερα κιόλας… Το γνωρίζω πως πρόκειται για τρέλα, διότι ο κ. Αναστασιάδης στο Κραν Μοντάνα ξεπέρασε και τα δικά του όρια. Έβαλε στα πόδια του Μεβλούτ Τσαβούσογλου τις «κόκκινες γραμμές» του, ζητήματα σοβαρά για την Κύπρο, τα οποία είχε υποσχεθεί ότι είναι αδιαπραγμάτευτα. Πήρε το ρίσκο και το έκανε. Διαφωνήσαμε μαζί του, και είχαμε προβλέψει το αποτέλεσμα: ότι ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, με εντολή του Ταγίπ Ερντογάν, θα ζητούσε ακόμα περισσότερες υποχωρήσεις από τον Κύπριο Πρόεδρο, ο οποίος πολύ σωστά είπε «μέχρι εδώ και μη παρέκει». Οι ίδιοι άνθρωποι, λοιπόν, που τον χειροκροτούσαν επειδή κατέρριψε τις «κόκκινες γραμμές» του υποχωρώντας με τραγικό τρόπο, έρχονται σήμερα να τον κατηγορήσουν. Ισχυρίζονται οι άθλιοι ότι λόγω του Αναστασιάδη κατέρρευσαν οι συνομιλίες. Ενώ οι πάντες γνωρίζουν, και ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες το ξέρει, ότι δεν είχαμε θετικό αποτέλεσμα στην Ελβετία, λόγω της παντελούς άρνησης της Τουρκίας να κάνει έστω και μία υποτυπώδη υποχώρηση προς τον κ. Αναστασιάδη. Για να μπορεί και αυτός, επιστρέφοντας στο νησί, να πει στο λαό ότι «πήρε κάτι». Τον Ιανουάριο κατηγόρησαν τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκο Κοτζιά, ο οποίος δεν μάσησε και τους «τάπωσε». Τα έγγραφα του ΟΗΕ κατέρριψαν όλες τις κατηγορίες. Ο κ. Κοτζιάς ήταν εκεί για να διαπραγματευθεί, όπως έκανε και στον Κραν Μοντάνα, αλλά ο πολύς Τσαβούσογλυ είχε φύγει ήδη για την Τουρκία. Τα γεγονότα είναι φρέσκα στο μυαλό μας και, όπως είπα, τα έγγραφα ομιλούν από μόνα τους. Τώρα, τα βέλη στρέφονται εναντίον του κ. Αναστασιάδη. Οπαδός του δεν είμαι, έχω γράψει τα μύρια εναντίον του, αλλά η αλήθεια πρέπει να λέγεται. Έδωσε τις δικές του μάχες, με την υποστήριξη της Ελλάδας, υποχώρησε δραματικά και επικίνδυνα, θα έλεγα, και έμεινε στο τραπέζι μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο, πιστεύοντας σε αυτό που είχε αποφασίσει από καιρό: στην επίλυση του Κυπριακού. Οι υποχωρήσεις του ήταν τραγικές, αλλά την ίδια στιγμή ήταν μία πολιτική πράξη ενός ανθρώπου που την ήθελε τη λύση. Για το πάθος του υπέρ της λύσης, δεν μπορούμε να τον κατηγορήσουμε. Η κριτική μας είναι για τη μέθοδο που ακολούθησε, και ευτυχώς όσα έδωσε τα απέσυρε μετά το ναυάγιο, διότι θα έβαζε σε μπελάδες και τον εαυτό του και τον επόμενο πρόεδρο της Κύπρου, εάν διεκδικήσει την επανεκλογή του και χάσει. Όμως, είναι άδικο και απαράδεκτο, να τον κατηγορούν ότι η Διάσκεψη κατέληξε σε αποτυχία, επειδή δεν έδωσε περισσότερα. Πρόκειται για πράξη δειλών ανθρώπων, ο ισχυρισμός ότι οι Τούρκοι έκαναν βήματα μπροστά και ότι δήθεν δεν τους …συνάντησε ο Πρόεδρος της Κύπρου. Είναι ένα τεράστιο ψέμα. Όλες οι ευθύνες για το ναυάγιο ανήκουν στην Τουρκία και είναι τραγικό για την Κύπρο ότι βρέθηκαν κονδυλοφόροι να αθωώσουν την κατοχική δύναμη και να φορτώσουν τις ευθύνες της Τουρκίας στον κ. Αναστασιάδη. ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Αντιλαμβάνομαι ότι πίσω από τις διαρροές ότι φταίει ο κ. Αναστασιάδης είναι ένας ανώνυμος αξιωματούχος του ΟΗΕ. Τον γνωρίζουν οι πάντες. Όπως και οι προηγούμενοι από αυτόν, θα επιβραβευθούν από αυτούς που εξυπηρέτησε. Η κατάσταση που δημιουργεί εναντίον της Κύπρου και του προέδρου της είναι μέρος ενός βρώμικου σκηνικού που καθοδηγείται από το εξωτερικό και σ’ αυτό συμμετέχουν «ελληνόφωνοι» γραφιάδες, οι οποίοι ξεπέρασαν σε «τουρκολαγνία» και τον ίδιο τον Ερντογάν. Ντροπή τους. Τις θέσεις του κ. Αναστασιάδη για το Κυπριακό δεν πρόκειται να τις υποστηρίξω ποτέ. Διαφωνώ, και είναι εντελώς λάθος. Όμως, θα τον υποστηρίξω όταν βάλλεται αδίκως. Οι Τούρκοι και ο κ. Άιντα σκόπευαν και σχεδίαζαν τον εξευτελισμό του και ήταν σ’ αυτό το σημείο που αποδείχθηκε καθοριστική η παρέμβαση του Νίκου Κοτζιά. Η φράση του στον κ. Γκουτέρες, ότι θα τον στηρίξουμε και θα τον προστατεύσουμε μέχρι το τέλος, ήταν καθοριστική για να κηρυχθεί η λήξη και να αποδειχθεί, στο περίφημο δείπνο, ότι οι Τούρκοι πήγαν στο Κραν Μοντάνα για να μην δώσουν και να φορτώσουν τις ευθύνες στον Κύπριο ηγέτη. Είναι τραγικό για τον ίδιο, ότι αυτοί που βρίσκονται πίσω από τούτο το σχέδιο είναι άνθρωποι που προστάτευσε και πήρε στη δούλεψή του… Τα λάθη στις επιλογές των ανθρώπων πληρώνονται κύριε Πρόεδρε. Κλείνω με την ευχή ότι θα αποφασίσει να τους ξεμπροστιάσει, διαφορετικά αν σιωπήσει θα τον εξοντώσουν πολιτικά… έχει υποχρέωση προς τους πολίτες να μιλήσει.

Πηγή: Απαράδεκτοι και ελεεινοί: Αθωώνουν την Τουρκία και επιρρίπτουν τις ευθύνες στον Αναστασιάδη http://mignatiou.com/2017/07/aparadekti-ke-eleini-athoonoun-tin-tourkia-ke-epirriptoun-tis-efthines-ston-anastasiadi/

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

«Τσάμηδες»: Η δράση και τα εγκλήματά τους στη διάρκεια της Κατοχής-Άγνωστες λεπτομέρειες από τα γερμανικά αρχεία


Οι ωμότητές τους στην περιοχή της Θεσπρωτίας (1940-1944)
 - Αποκαλυπτικά στοιχεία για τις αποτρόπαιες πράξεις τους
- Η εκούσια φυγή τους στην Αλβανία μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας

Μιχάλης Στούκας *

Τον τελευταίο καιρό ο αλβανικός αλυτρωτισμός βρίσκεται ξανά σε έξαρση. Μονίμως βέβαια, βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση και επανέρχεται, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, στο προσκήνιο. Πριν τις πρόσφατες εκλογές στην Αλβανία, είχαμε μία άκρως προκλητική ενέργεια από πλευράς της γειτονικής χώρας. Πέτρες από τους Φιλιάτες (και άλλες περιοχές γειτονικών χωρών), τοποθετήθηκαν στην ανακαινισμένη κεντρική πλατεία των Τιράνων, σε μια ενέργεια καθαρά αλυτρωτικού χαρακτήρα. 
Συμβολίζουν οι πέτρες αυτές, «σκλαβωμένες» αλβανικές περιοχές. Το ότι η ανακαίνιση της πλατείας κόστισε 15 εκατομμύρια ευρώ, δεν μας αφορά ιδιαίτερα. Βέβαια κάποιοι θα μιλήσουν για «ναρκοευρώ» ή για εμβάσματα που «φεύγουν» από Αλβανούς που ζουν στη χώρα μας και δίνουν τεράστια οικονομική ανάσα στη χώρα τους. Η οποία, απροκάλυπτα και επίσημα πλέον, κινούμενη συχνά και κάτω από την τουρκική προστασία και καθοδήγηση (;), θέτει θέμα «Μεγάλης Αλβανίας». Άμεσο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, έχει βέβαια το θέμα της λεγόμενης «Τσαμουριάς». Το είχαμε αναλύσει, από ιστορικής κυρίως πλευράς, σε δύο παλαιότερα άρθρα. Επανερχόμαστε σήμερα εστιάζοντας στην ανθελληνική δράση των «Τσάμηδων» στη διάρκεια της Κατοχής, με νέα στοιχεία, πολλά από τα οποία προέρχονται από τα γερμανικά αρχεία, που ,για όσα διαδραματίστηκαν στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο βρίσκονται στο Freiburg (Φράιμπουργκ).
Η ανάδειξη αυτών των στοιχείων, οφείλεται στον καθηγητή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Αθανάσιο Γκότοβο, ο οποίος τα παραθέτει, μαζί βέβαια και με πολλά ακόμα, στο έξοχο βιβλίο του «Τσαμουριά» (Εναλλακτικές εκδόσεις, 2014). Κι από την πλευρά μας, να δώσουμε θερμά συγχαρητήρια στον κύριο Γκότοβο, γιατί η ανάδειξη και η προβολή της ιστορικής αλήθειας, σε τόσο ευαίσθητα εθνικά ζητήματα, είναι υψίστης σημασίας…




Οι «Τσάμηδες» από το 1912-13 ως το 1940
Στα προηγούμενα άρθρα μας, αναφερθήκαμε διεξοδικά στην ετυμολογία της λέξης Τσαμουριά και στους εξισλαμισμένους Έλληνες που μετατράπηκαν σταδιακά σε γενίτσαρους. Θα κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή στο θέμα, προσθέτοντας και νέα στοιχεία.

Η ελληνικότητα της Ηπείρου, ως τον ποταμό Γενούσο (Σκούμπι) προς βορρά, έχει αποδειχτεί από όλες τις αρχαιολογικές πηγές και κορυφαίους επιστήμονες, ξένους, όπως οι: V. Georgier, P. Levedue, E. Leppore, N. G. L. Hammond, F. Papazoglou κ.α. αλλά και Έλληνες: Δ. Ευαγγελίδης, Φ. Πέτσας, Σ. Δάκαρης κ.α.

Ο αφελληνισμός τμημάτων της Ηπείρου, ξεκινά σιγά σιγά από την οθωμανική κατάκτηση και παίρνει μεγάλες διαστάσεις μετά την αποτυχημένη Επανάσταση του Διονύσιου του φιλόσοφου (1611), η οποία όπως είναι γνωστό πνίγηκε στο αίμα από τους Τούρκους. Μετά την αποτυχία της, ακολούθησε άγρια τρομοκρατία στην Ήπειρο.

Μέρος του πληθυσμού της Ηπείρου, εξισλαμίστηκε (εκούσια ή ακούσια). Οι εξισλαμισμοί αυτοί έγιναν κυρίως στη νοτιοδυτική Ήπειρο και συνεχίστηκαν ως τα τέλη του 19ου αιώνα.
Η μεταβολή αυτή δεν ήταν απότομη. Γράφει χαρακτηριστικά ο σπουδαίος ιστορικός και πολιτικός Σπυρίδων Λάμπρος (1851-1916): «Πολλοί αυτών συνδιαλλάσουσι τας δύο θρησκείας, δίδοντες εις τα τέκνα δύο ονόματα, ένα μεν τουρκικό, που επιβάλλει ο ιμάμης κατά τα θρησκευτικά έθιμα του ισλαμισμού, ένα δε χριστιανικό, διδόμενο από ιερέα Χριστιανό».
Ωστόσο με την πάροδο του χρόνου οι εξισλαμισμένοι Έλληνες, αποκόπηκαν από τον κοινό εθνοφυλετικό κορμό και έγιναν φανατικότεροι μισέλληνες κι από τους ίδιους τους Τούρκους.
Μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου, το 1913, οι «Τσάμηδες» της Θεσπρωτίας, παρέμειναν στην περιοχή χωρίς να υπάρξει καμία διάκριση σε βάρος τους.

Ο Α. Γκότοβος, γράφει στο βιβλίο του «Τσαμουριά» τα εξής: «Για την ονομασία της μειονότητας και την προέλευση τόσο της ονομασίας, όσο και της μειονότητας,, οι απόψεις συνεχίζουν να διίστανται. Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη (Παπαδόπουλος 1992, Παρόλας 2011), αρχικά η λέξη Τσάμηδες έχει γεωγραφικό περιεχόμενο και περιλαμβάνει τους κατοίκους μιας συγκεκριμένης διοικητικής περιοχής ανεξαρτήτως θρησκείας και καταγωγής. Αργότερα η λέξη συνδέθηκε με τους δίγλωσσους (αλβανόφωνους / ελληνόφωνους) ή αλβανόφωνους της ίδιας περιοχής, ανεξαρτήτως θρησκείας. Το εθνοτικό περιεχόμενο του όρου Τσάμης (=αλβανικής εθνότητας μουσουλμάνος κάτοικος της Θεσπρωτίας) είναι μεταγενέστερη εξέλιξη. Σε ό,τι αφορά τη λαϊκή γλώσσα για τον προσδιορισμό της θρησκευτικής ταυτότητας στην περιοχή της Θεσπρωτίας (όπως και αλλού), επικρατούσε, τουλάχιστον μέχρι την Κατοχή, ο όρος Τούρκοι για την αναφορά σε Μουσουλμάνους, ανεξαρτήτως καταγωγής, γλώσσας και εθνότητας. Ο ίδιος προσδιορισμός είναι σε χρήση ακόμα και σήμερα από άτομα της τρίτης ηλικίας που ζουν στην περιοχή».



Μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου, έγινε απαλλοτρίωση των μεγάλων κτημάτων των μπέηδων γαιοκτημόνων της Θεσπρωτίας (1917-1920). Ευτυχώς η τότε κυβέρνηση Βενιζέλου αντέδρασε σωστά, αποδεικνύοντας ότι οι απαλλοτριώσεις δεν έθιξαν μόνο κτήματα μουσουλμάνων αλλά και Χριστιανών. Οι Ιταλοί, γνωστοί για την ανθελληνική στάση τους εκείνη την εποχή, από το 1914 ως το 1920 εξέδωσαν χιλιάδες χάρτες στο Μιλάνο, όπου παρουσίαζαν ως «Αλβανία» ολόκληρη την Ήπειρο και τη ΒΔ Ελλάδα.

Όπως είχαμε δει, από τον Δεκέμβριο του 1924 είχε ξεκινήσει (στο πλαίσιο της ανταλλαγής πληθυσμών), η μετακίνηση των Τσάμηδων στην Τουρκία, με παράλληλη εγκατάσταση Ελλήνων του Πόντου στη Θεσπρωτία. Ο Θ. Πάγκαλος όμως, που ανέτρεψε στα μέσα του 1925 την κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου, δέχτηκε την εξαίρεση από την ανταλλαγή, των μουσουλμάνων Τσάμηδων της Θεσπρωτίας, με αποτέλεσμα τη συνέχιση των προβλημάτων.

Υπήρξε πολλές φορές, οργανωμένη απόκρουση της προσπάθειας της πολιτείας για γλωσσική, κοινωνική και πολιτισμική ένταξη των Τσάμηδων, που δεν ήταν απλώς άμυνα των παραδοσιακών πολιτισμικών δομών απέναντι στις απαιτήσεις του ελληνικού κράτους για εισαγωγή νέων γλωσσικών και πολιτισμικών κανόνων. Υπήρξε έντονη προπαγάνδα από αλβανικής πλευράς τα χρόνια του Μεσοπολέμου για τους «αλύτρωτους αδελφούς» στη Θεσπρωτία.




Παρουσιάζονταν οι Τσάμηδες ως πλειοψηφία, όμως τα επίσημα στατιστικά στοιχεία ήταν αντίθετα. Τον Μάρτιο του 1940, υπήρχαν 19.905 Τσάμηδες στη Θεσπρωτία, σε σύνολο 80.000 κατοίκων, το ¼ περίπου του πληθυσμού. Την ίδια περίοδο η Ήπειρος είχε συνολικά 380.000 κατοίκους. Οι Τσάμηδες αποτελούσαν το 5% του συνολικού πληθυσμού της. Αυτό δεν τους εμπόδισε από τα τέλη του 1940 ως τα μέσα περίπου του 1944, σε συνεργασία με τους κατακτητές, να προβούν σε μια σειρά από εγκλήματα σε βάρος του χριστιανικού πληθυσμού της Θεσπρωτίας, με σκοπό την προσάρτησή της στην Αλβανία. Πρόκειται ουσιαστικά για μια εθνοκάθαρση, που, ευτυχώς, δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί.




Η εγκληματική δράση των Τσάμηδων στην Κατοχή – Η συνεργασία τους με τους Ιταλούς και τους Γερμανούς.Οι ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας είχαν επισημάνει από τα μέσα του 1940 μεγάλα δίκτυα κατασκοπείας οργανωμένα από Ιταλούς αξιωματικούς και στελεχωμένα με μουσουλμάνους των Φιλιατών, της Ηγουμενίτσας και της Παραμυθιάς, οι οποίοι λειτουργούσαν ως πληροφοριοδότες των Ιταλών για τη διάταξη των ελληνικών δυνάμεων που είχαν σταθμεύσει στην Ήπειρο. Με την απόβαση των Ιταλών στην Αλβανία (Απρίλιος 1939) και την προσφορά του αλβανικού στέμματος στον βασιλιά της Ιταλίας Βίκτωρα –Εμμανουήλ άρχισαν να δραπετεύουν στην Αλβανία νέοι στρατεύσιμοι μουσουλμάνοι από τη Θεσπρωτία.

Από τον Μάιο του 1940, η φυγή πήρε ομαδικό χαρακτήρα. Οι φυγάδες, αποτέλεσαν, όπως αποδείχτηκε αργότερα, τους οδηγούς των ιταλικών τμημάτων κατά τη διάβασή τους από την Πίνδο και τον Καλαμά. Μάλιστα οι Θεσπρωτοί αυτοί φυγάδες, αποτελούσαν ξεχωριστή στρατιωτική ομάδα (υπό τους επίσης φυγάδες Αζίζ Τσάμην και Μωχαρέφ Ντέμη) η οποία ενισχυόταν από 1.000 άτακτους Τουρκαλβανούς.

Με την ιταλική επίθεση, τον Οκτώβριο του 1940, οι Τσάμηδες τάχθηκαν απροκάλυπτα με το μέρος των φασιστικών στρατευμάτων. Εκμεταλλευόμενοι την προσωρινή κατάληψη της Ηγουμενίτσας από ιταλικά στρατεύματα, συνέλαβαν και εκτέλεσαν τον μεγαλέμπορο Χρήστο Πιτούλη, τον Χρήστο Τσώνη και περισσότερους από 10 ακόμα χριστιανούς. Στη συνέχεια, έκαψαν την πόλη. Κατά την προσωρινή υποχώρησή τους, οι Έλληνες χτυπήθηκαν πισώπλατα από οπλισμένους Τσάμηδες. Το ίδιο έγινε και σε χωριά με πολλούς Τσάμηδες (Κούτσι, Κίντσικα, Πελουμποντσάρι κ.α.).




Είναι χαρακτηριστική, η δράση των μουφτήδων Φιλιατών και Παραμυθιάς, αλλά και του ιμάμη Φιλιατών Μεχμέτ Ζαχαργιάς, που δυο μέρες πριν μπουν στην κωμόπολη οι Ιταλοαλβανοί, γύριζε τα σπίτια των μουσουλμάνων και τους ενημέρωνε για την προσεχή «απελευθέρωση». Μετά την αντεπίθεση του Στρατού μας, πολλοί Τσάμηδες που είχαν δράσει εναντίον των Χριστιανών, πιάστηκαν και οδηγήθηκαν αρχικά στην Κόρινθο και μετά στη Χίο.
Η κατάρρευση του μετώπου και η ιταλική κατοχή από την άνοιξη του 1941, έδωσε στους Τσάμηδες τη χρυσή ευκαιρία να αρχίσουν να υλοποιούν το σχέδιό τους για εξόντωση των Χριστιανών.

Ο πολιτικός και στρατιωτικός νους της μειονότητας αυτή την περίοδο, είναι ο Dr. Nuri Dino (Νουρί Ντίνο), κτηνίατρος στο επάγγελμα, που κινείται ανάμεσα στα Τίρανα, τα Γιάννενα και την Παραμυθιά. Αρχικά συνεργάστηκε με τις ιταλικές αρχές κατοχής, σύντομα όμως άρχισε επαφές με το Ic, το Γραφείο Πληροφοριών της γερμανικής μεραρχίας.




Μαζί με ορισμένους άλλους ομοεθνείς του, όπως ο Dr Ali Kuci, γίνονται σύντομα οι καλύτεροι πληροφοριοδότες των Γερμανών. Αρωγοί του Nuri Dino, ήταν ο αδελφός του Mazar και ο ξάδελφός τους Redzep Dino. Ο Mazar Dino, επικεφαλής του Εθνικού Αλβανικού Συμβουλίου, γνωστού ως «KSILA» («Ξίλια»), καταγόταν από την Παραμυθιά. Το 1932, εγκατέλειψε οικειοθελώς την Ελλάδα με την οικογένειά του και εγκαταστάθηκε στην Τουρκία. Με την επικράτηση των Ιταλών και Γερμανών στη Θεσπρωτία, ο Mazar Dino επέστρεψε εκεί και επιδόθηκε με μανία στην εξόντωση του ελληνικού στοιχείου.

Ήδη από τον Ιούλιο του 1941, οι Τσάμηδες ζητούσαν από τους Χριστιανούς της Θεσπρωτίας να τους δίνουν το 1/3 της παραγωγής τους. Στην Ηγουμενίτσα, την Παραμυθιά και τους Φιλιάτες, υπήρξε έντονη αντίδραση και αυτή η προσπάθεια απέτυχε, ενώ στην περιοχή του Μαργαριτίου καρποφόρησε. Από επίσημες εκθέσεις, προκύπτει ότι το 1941 δολοφονήθηκαν από τους Τσάμηδες στη Θεσπρωτία 283 Έλληνες Χριστιανοί. Το 1942, δολοφονήθηκαν 438 Χριστιανοί, ανάμεσά τους και ο αναπληρωτής νομάρχης Γεώργιος Βασιλάκος, 7 χωριά λεηλατήθηκαν και στη συνέχεια πυρπολήθηκαν. Το 1943, σημαδεύτηκε από την εθνοκάθαρση στην περιοχή του Φαναρίου και τη δολοφονία 49 προκρίτων της Παραμυθιάς.




Επιχείρηση «AUGUSTUS» στο Φανάρι – Η δολοφονία των προκρίτων στην Παραμυθιά – Το ιταμό αίτημα των Τσάμηδων για απομάκρυνση των ελληνικών αρχών από τη Θεσπρωτία
Η περιοχή του Φαναρίου στη Θεσπρωτία, ήταν η ευφορότερη και πλέον παραγωγική στην Ήπειρο και τη Δυτική Μακεδονία. Οι Τσάμηδες, εποφθαλμιούσαν τα χωριά της περιοχής και ζητούσαν ευκαιρία για την λαφυραγώγησή τους.

Έτσι, με το πρόσχημα της ύπαρξης θυλάκων αντίστασης στην περιοχή, ξεκινά η ναζιστική επιχείρηση «Augustus» στις 9/8/1943. Σ’ αυτήν μετείχαν το 99ο Σύνταγμα ορεινών καταδρομών της 1ης Μεραρχίας, τμήματα του ιταλικού Συντάγματος Valle, τμήματα του 98ου Συντάγματος Ορεινών Καταδρομών και τμήματα Τσάμηδων με επικεφαλής τους αδελφούς Dinoκαι τον Abdul Kasim. Σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο της επιχείρησης, έπρεπε όλος ο ανδρικός πληθυσμός μεταξύ 16 και 60 ετών να συλληφθεί και να εκτοπιστεί ή να σταλεί για καταναγκαστική εργασία. Στους καταλόγους των ανδρών από τα χωριά του Φαναρίου που συλλαμβάνονται και μεταφέρονται στα Γιάννενα και από εκεί στη Θεσσαλονίκη και στη Γερμανία, δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ μουσουλμάνος (Τσάμης). Όλοι ήταν Χριστιανοί (Γερμανικά αρχεία BA – MA Freiburg, RH 28-1-189, από το βιβλίο του Αθανάσιου Γκότοβου «Τσαμουριά», όπως και όλες οι σχετικές αναφορές που θα ακολουθήσουν).

Ο Γερμανός συνταγματάρχης Remold, από τους αξιωματικούς που προώθησε ενεργά το «αλβανικό ζήτημα» γράφει τα εξής για την επιχείρηση «Augustus»: «Οι Αλβανοί στις παράκτιες περιοχές είναι εξαιρετικά γερμανόφιλοι, Είναι οργανωμένοι για την αυτοάμυνα. Έχουν συμβάλει στην εκκαθαριστική επιχείρηση [Augustus] ως οδοδείκτες κλπ» (BA – MA Freiburg, RH 28-1-99/98).

Όπως γράφει χαρακτηριστικά ο Α. Γκότοβος: «Πίσω από την αθώα λέξη «κλπ.» κρύβονται ορισμένες από τις πιο άγριες, πρωτοφανούς βιαιότητας πράξεις, πέρα από τη συνηθισμένη αρπαγή και λεηλασία περιουσιών που είχε γνωρίσει ο χριστιανικός πληθυσμός της περιοχής στην ιστορία του».

Ο Συνταγματάρχης Remold, μεταπολεμικά, έγινε διοικητής της Άμεσης Δράσης του Μονάχου (!) και ποτέ δεν κλήθηκε από κάποιον συμπατριώτη του ή Έλληνα δικαστικό λειτουργό να λογοδοτήσει για τα εγκλήματα της μονάδας του στη Θεσπρωτία…

Η επιχείρηση «Augustus», ολοκληρώθηκε στις 16/8/1943. Τριάντα χωριά της περιοχής του Φαναρίου (νότια της Παραμυθιάς, ως την Πάργα και την Αμμουδιά) καταστράφηκαν ολοκληρωτικά. 250 άτομα δολοφονήθηκαν, 562 σύρθηκαν στην ομηρία, από τα οποία μόνο 16 γλίτωσαν την εκτέλεση, βιάστηκαν και κακοποιήθηκαν 456 γυναίκες, ενώ αρπάχτηκαν για τα χαρέμια των Τούρκων 231 κοπέλες, από τις οποίες μόλις 32 διασώθηκαν. Κάηκαν 870 σπίτια και αρπάχτηκαν 7.000 βοοειδή, 25.000 γιδοπρόβατα και 3.500 άλλα ζώα. Καραβάνια από Τσάμηδες μετέφεραν αμύθητες περιουσίες σε κάθε είδους αντικείμενα στα δικά τους σπίτια. Σκοπός τους ήταν η εξόντωση των Ελλήνων – Χριστιανών από την κοιλάδα του Φαναρίου και η εγκατάσταση σ’ αυτήν Αλβανών καλλιεργητών. Όσοι γλίτωσαν από τη μανία των ναζί και των Τσάμηδων, κατέφυγαν στα βουνά γυμνοί…

Μετά την εθνοκάθαρση στην περιοχή του Φαναρίου, οι Τσάμηδες στοχοποίησαν την Παραμυθιά. Ήδη όμως, στις 21/5/1943 επιχείρησαν να καταστρέψουν το Πόποβο, ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της Εθνικής Αντίστασης στην Ήπειρο, αλλά απέτυχαν. Είχαν μάλιστα και απώλειες: 10 Αλβανοτσάμηδες και 8 Ιταλοί νεκροί. Κατά την αποχώρησή τους, έκαψαν το Ελευθεροχώρι και συνέλαβαν ως ομήρους 40 Έλληνες.

Στις 7/6/1943, εκτελέστηκε στην Παραμυθιά ο προδότης και συνεργάτης των Τσάμηδων Σωτήριος Κουτούπης από τον οπλαρχηγό Κων/νο Γεωργίου και στις 28/7/1943, πάλι στην Παραμυθιά, οι Τσάμηδες βασανιστές Τέφικ Κεμάλ και Γιαγιά Κασίν από τον Ηλία Νίκου. Στις 24/9/1943, σε συγκρούσεις με αντάρτες του ΕΔΕΣ έξω από την Παραμυθιά, σκοτώθηκαν 6 Γερμανοί στρατιώτες. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στους Τσάμηδες να εξωθήσουν τους Γερμανούς σε σκληρά αντίποινα. Από Τουρκαλβανούς Τσάμηδες , αιχμαλωτίστηκαν στις 25/9/1943, 51 Χριστιανοί πρόκριτοι της Παραμυθιάς. Οι 49 από αυτούς, εκτελέστηκαν στις 29/9/1943, καθώς οι άλλοι δύο ήταν απαραίτητοι στους Γερμανούς για την κατασκευή αεροδρομίου στην περιοχή. Όλοι οι άνδρες της Παραμυθιάς μετά από αυτό, εγκατέλειψαν την κωμόπολη.




Η απαίτηση των Τσάμηδων για αυτονόμηση της Θεσπρωτίας

Την Τετάρτη 10/11/1943, στο σπίτι του Redzep Dino στην Ηγουμενίτσα διεξάγεται σύσκεψη κλιμακίου της «KSILA» στην οποία συμμετέχουν Τσάμηδες πρόεδροι από διάφορες κοινότητες. Στη συνάντηση παρίσταται και ο ειδικός διαφωτιστής της Βέρμαχτ Bratina, στον οποίο οφείλουμε τις πληροφορίες που υπάρχουν στα γερμανικά αρχεία. «Ο σκοπός της συνάντησης είναι να αφυπνιστούν στα χωριά οι συνειδήσεις και να διακηρύξουμε ότι υπό την προστασία των γερμανικών όπλων, με τα οποία κάθε Αλβανός συνδέεται με δεσμούς ζωής και θανάτου, επιτέλους έρχεται η νέα τάξη που οραματιζόμαστε από παλιά. Οι Αλβανοί πρέπει να βοηθήσουν εμπράκτως και να εργαστούν γι’ αυτό» (BA – MA Freiburg, RH 28-1-87).

Στις 18/12/1943, γίνεται στην Παραμυθιά με πρωτοβουλία του στρατιωτικού διοικητή της κωμόπολης και του Εθνικού Αλβανικού Συμβουλίου, σύσκεψη 19 προέδρων κοινοτήτων της περιοχής, στην οποία, σύμφωνα με τον κατοχικό νομάρχη Θεσπρωτίας Τσιμπρή, ο Redzep Dino ζήτησε την απομάκρυνση των ελληνικών αρχών, διακηρύσσοντας ότι η περιοχή πλέον θα διοικείται από τους Αλβανούς. Ο Τσιμπρής στην επιστολή του προς τη γερμανική στρατιωτική διοίκηση 1032 (ο αριθμός δηλώνει την έδρα της διοίκησης, εδώ είναι τα Γιάννενα), εκφράζει τις ανησυχίες του για την κατάσταση στη Θεσπρωτία (BA – MA Freiburg, RH 24-22-22). Στην επιστολή αναφέρει ότι επίκειται σφαγή του χριστιανικού πληθυσμού στην περιοχή των Φιλιατών, για την οποία θεωρεί υπεύθυνους τους Mazar, Redzep και Nuri Dino. Παράλληλα, ζητά την απαγόρευση της παραμονής των παραπάνω στη Θεσπρωτία, καθώς έχουν ξένη υπηκοότητα.



Οι Τσάμηδες, μετά τις 18/12/1943, προχώρησαν στη δημιουργία ξεχωριστής διοίκησης στη Θεσπρωτία με αρχηγό τον Mazar Dino, οργάνωσαν τη νεολαία των Τσάμηδων, τη «Μιλίτσια» και συγκρότησαν ένοπλες εθνικιστικές ομάδες, τις περιβόητες «Μπαλ Κομπετάρ», οι οποίες συνεργάστηκαν στενά με τις γερμανικές δυνάμεις εναντίον των Συμμάχων. Δυνάμεις νεαρών Τσάμηδων, αποτέλεσαν σώμα ντυμένο με γερμανικές στολές και στάλθηκαν στα Γιάννενα.

Όσο για τη στολή της «χωροφυλακής» των Τσάμηδων, ο Redzep Dino είναι σαφής: «…η στολή της χωροφυλακής θα είναι ιταλική στρατιωτική στολή με μελανέρυθρο περιβραχιόνιο, πάνω στο οποίο θα υπάρχει αγκυλωτός σταυρός. Ως πηλήκιο, θα έχει το λευκό αλβανικό φέσι, το οποίο μπροστά θα φέρει το αλβανικό εθνόσημο: μαύρο αετό σε κόκκινο πλαίσιο» (BA – MA Freiburg, RH 28-1-187).

Επανερχόμαστε στο θέμα της «αυτονόμησης» της Θεσπρωτίας και την επιστολή Τσιμπρή προς τους Γερμανούς. Ο στρατιωτικός διοικητής της 1032, συνταγματάρχης von Bothmer, επιφυλάσσεται για το αν είναι η κατάλληλη στιγμή να αναλάβουν οι Αλβανοτσάμηδες τη θέση του νομάρχη Θεσπρωτίας. Στον Τσιμπρή, απαντά ως εξής: «Οι ισχυρισμοί που διατυπώσατε στα έγγραφά σας διερευνώνται προς το παρόν ενδελεχώς. Οι αναγκαίες ενέργειες για την προστασία από τις αυθαιρεσίες για τις οποίες εκφράζετε φόβους, έχουν δρομολογηθεί. Πέραν τούτων, παρακαλείσθε όπως μας ενημερώσετε επακριβώς σχετικά με την υπηκοότητα του Μαζάρ και του Ρετζέπ Ντίνο» (BA –MA Freiburg, RH 28-1-189).

Εν τω μεταξύ, το πρόβλημα με τους Τσάμηδες και την εγκαθίδρυση αλβανικής διοίκησης στη Θεσπρωτία, έφτασε μέχρι τα ανώτατα κλιμάκια του Γ’ Ράιχ. Ο πληρεξούσιος του γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών για την περιοχή της ΝΑ Ευρώπης, πρέσβης Νοΐμπάχερ, τηρεί, σχετικά, ήπια στάση, επιθυμώντας να έχει ένα διοικητικό σχήμα όπου η διοίκηση «στα χαρτιά» να είναι ελληνική, αλλά στην ουσία «αλβανική».

Σε σχετικό έγγραφο (BA – MA Freiburg, RH 28-1-189), αναφέρεται ότι ο πρωθυπουργός Ι. Ράλλης θα δώσει εντολή για άμεση αντικατάσταση του νομάρχη Θεσπρωτίας και ότι η επιτυχημένη θητεία του νέου νομάρχη θα εξαρτηθεί από το αν θα «μπορέσει να στηριχτεί είτε στη γερμανική Wehrmacht, είτε σε υπό δημιουργία ομάδες ενόπλων Ελλήνων και ότι η πολιτική δραστηριότητα της ιταλόφιλης ομάδας Ντίνο πρέπει να απαγορευτεί».

Στις αρχές του 1944, οι επιχειρήσεις των Τσάμηδων σε συνεργασία με τους Γερμανούς, συνεχίστηκαν. Μάλιστα, η φιλογερμανική κυβέρνηση των Τιράνων, πανηγύριζε γιατί κατά τις επιχειρήσεις του Φεβρουαρίου 1944, 25.000 σπίτια πυρπολήθηκαν και 100.000 πολίτες έμειναν άστεγοι (εφημερίδα «Bashkimi Kombit» 14/3/1944).



Η αντίστροφη μέτρηση για τους Τσάμηδες – Δυνάμεις του Ε.Δ.Ε.Σ. προελαύνουν στη Θεσπρωτία

Από το καλοκαίρι του 1944 όμως, τα πράγματα άρχισαν να γίνονται δύσκολα για τους Τσάμηδες και τους Γερμανούς. Δυνάμεις του Ε.Δ.Ε.Σ., με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη Βασίλειο Καμάρα, τους είχαν περιορίσει στα μεγάλα αστικά κέντρα και σε μερικές οχυρωμένες περιοχές, όπως η Μενίνα(σήμερα Νεράιδα).

Το στρατηγείο Μέσης Ανατολής, με αφορμή σχεδιαζόμενη απόβαση των συμμάχων στην Ελλάδα (με την Ήπειρο ένα από τα πιθανά σημεία της απόβασης), ζητήθηκε η απελευθέρωση των περιοχών από την Ηγουμενίτσα ως την Πάργα. Η Χ μεραρχία του Β. Καμάρα, ενός από τους στενότερους συνεργάτες του Ναπολέοντα Ζέρβα ανέλαβε το δύσκολο αυτό εγχείρημα. Στις 26 και 27 Ιουνίου 1944, ανακαταλαμβάνεται η Παραμυθιά. Οι Τσάμηδες, με μεσολάβηση του Δεσπότη Δωρόθεου, αφοπλίστηκαν και παραδόθηκαν. Στις 29/6/1941, ελληνικές δυνάμεις απελευθερώνουν την Πάργα. Μεγάλη ήταν η συμβολή σ’ αυτό, του ΙΙ Ανεξάρτητου Τάγματος, του Ταγματάρχη Κωνσταντίνου Δουφεξή. Στις 30/6/1944, οι Τσάμηδες (350 άνδρες), με τη συνδρομή 450 Γερμανών και βαρύ οπλισμό, επιχείρησαν να καταλάβουν πάλι την Παραμυθιά, αλλά απέτυχαν. Σύμφωνα με Γερμανούς αιχμαλώτους, οι αδελφοί Ντίνο, έδωσαν στον Γερμανό διοικητή της Μενίνας 1.500 χρυσές λίρες για να τους βοηθήσει! Γιατί το έκαναν αυτό; Όπως αποδείχτηκε, τα σπίτια των αδελφών Ντίνο στην Παραμυθιά ήταν γεμάτα από αμύθητης αξίας αντικείμενα, που προερχόταν από πλιάτσικο στις περιουσίες Ελλήνων Χριστιανών της Θεσπρωτίας.

Στις 2/8/1944, έφτασε στο αρχηγείο του Ε.Δ.Ε.Σ. η πληροφορία, ότι σε μία εβδομάδα, θα έφτανε, για να ενισχύσει τους Τσάμηδες, η Ταξιαρχία του Μεχμέτ Σέχου, υπαρχηγού του Χότζα από την Αλβανία. Κινούμενες αστραπιαία, οι δυνάμεις του Ε.Δ.Ε.Σ., ολοκλήρωσαν την απελευθέρωση της Θεσπρωτίας, εκτός από την Ηγουμενίτσα και τους Φιλιάτες.

Στις 17/8/1944, τα Συντάγματα 16 και 3/16 του Ε.Δ.Ε.Σ. με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη Αριστείδη Κρανιά, επιτίθενται στο οδικό οχυρό κέντρο της Μενίνας, την οποία και απελευθέρωσαν στις 19/8/1944. Στις 22/9/1944, απελευθερώθηκαν οι Φιλιάτες και την ίδια μέρα η Ηγουμενίτσα. Ολόκληρη η Θεσπρωτία, ήταν πλέον ελεύθερη.

Η τελευταία προσπάθεια των Τσάμηδων να ανακαταλάβουν τη Θεσπρωτία – Οι δίκες και οι ποινές που τους επιβλήθηκαν.
Ωστόσο, οι Τσάμηδες από το αλβανικό έδαφος που είχαν καταφύγει, εξακολουθούσαν να προκαλούν, λέγοντας ότι θα επιστρέψουν στη Θεσπρωτία. Αυτή τη φορά, με παρτιζάνικες δυνάμεις του Χότζα. Η εσπευσμένη αποχώρηση των δυνάμεων του Ε.Λ.Α.Σ από την περιοχή, το πρώτο 15θήμερο του Δεκεμβρίου 1944 για την Αθήνα, ήταν η χρυσή ευκαιρία γι’ αυτούς. Ωστόσο, η μισοδιαλυμένη Μεραρχία του Συνταγματάρχη Καμάρα ανασυγκροτήθηκε, και στις 16/12/1944, επιτέθηκε εναντίον των Αλβανοτσάμηδων που είχαν περάσει τον Καλαμά και τους έτρεψαν σε φυγή. Μάλιστα, μπήκαν στο αλβανικό έδαφος, φτάνοντας ως την περιοχή της Δρόπολης. Αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στο ελληνικό έδαφος μετά από πιέσεις των Άγγλων συνδέσμων του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής και της πρώτης μεταπελευθερωτικής κυβέρνησης της Αθήνας που βρισκόταν υπό «τον κλοιό» του Ε.Λ.Α.Σ…

Από τον Μάρτιο του 1945, κινήθηκε η διαδικασία ποινικής δίωξης εναντίον των Τσάμηδων. Από το 1945 ως και το 1947, καταδικάστηκαν ΕΡΗΜΗΝ 1701 Τσάμηδες. Οι 911 (ποσοστό 53,6%) σε θάνατο, 489 (ποσοστό 28,7%) σε ισόβια και 301 (ποσοστό 17,7%) σε φυλάκιση. Η ακίνητη περιουσία των (Αλβανο)Τσάμηδων, απαλλοτριώθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο. Σύμφωνα με το ΒΔ 2185/52 και το Νόμο 2781/54, η αγροτική τους περιουσία παραχωρήθηκε σε ακτήμονες, ενώ η αστική τους εκποιήθηκε απευθείας ή με δημοπρασίες σε άστεγους.

Περίπου 18.000 Τσάμηδες κατέφυγαν στην Αλβανία. Σύμφωνα με την απογραφή του 1951, 127 αλβανόφωνοι μουσουλμάνοι ζούσαν στη χώρα μας (Κ. Α. Βακαλόπουλου, «ΗΠΕΙΡΟΣ»). Για το «τσάμικο» ζήτημα μετά το τέλος του πολέμου, θα επανέλθουμε σε επόμενο άρθρο μας.

ΠΗΓΕΣ:
- Αθανάσιος Γκότοβος, «Τσαμουριά – Ταυτότητες στην κατοχική Θεσπρωτία και ο ρόλος της μουσουλμανικής μειονότητας», Εναλλακτικές Εκδόσεις, 2014
- ΒΑΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ (Χρήστος Ρήγας), «ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ, η συνεχιζόμενη ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ», Εκδόσεις Ε. ΡΗΓΑ, Αθήνα 2001
* protothema.gr, 09.07.17

Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Πολλή η μικρότητα, μεγάλο το κακό



Ο Στάθης στον eniko

Μιλάει ο Τσίπρας με το στόμα του κ. Πολάκη; Μιλάει! Μιλάει ο κ. Μητσοτάκης με το στόμα του Αδώνιδος; Μιλάει! Οργανώνουν και οι δύο την πόλωση. Δεν έχει σημασία ποιος ήρξατο χειρών αδίκων, εφόσον ο άλλος κόπτεται να τον υπερφαλαγγίσει. Ούτε έχει σημασία το ότι η πόλωση βοηθά περισσότερο τη συσπείρωση των σπαχήδων του ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον ο κ. Μητσοτάκης εξακολουθεί να παραμένει το μπισκοτάκι στον πρωινό καφέ του Τσίπρα. Σημασία έχει ότι η πόλωση πετάει την μπάλα στα μνήματα, μάλιστα κατά μια μακάβρια κυριολεξία, διότι αυτή η πόλωση αρύεται την ισχύ της από τον εμφυλιοπολεμικό λόγο και ό,τι άλλο ακόμα έχει διχάσει τους Ελληνες.

Και μπορεί ένας διχασμός στην ώρα του να είναι αναπόδραστος ή αναγκαίος, ή αναγκαστικός, ή ακόμα και εύλογος, αλλά η νεκρανάστασή του, η επίκληση της ρητορικής του εκτός χρόνου, δεν είναι παρά ένας λόγος κούφιος και μια πρακτική επικίνδυνη. Η πόλωση που προκύπτει από μια τέτοια τακτική παράγει έναν συνεχή αποπροσανατολισμό από τα σοβαρά και τα επείγοντα, έναν άγονο αντιπερισπασμό και έναν θανάσιμο αντικατοπτρισμό εν σχέσει με τη φύση και τη θέση των προβλημάτων στην πραγματικότητα.
Μπορεί η ρητορική τύπου Πολάκη ή Αδώνιδος να προκαλεί κατ’ αρχάς αισθητική αποστροφή, αλλά το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Και γενικεύεται. Οταν, για παράδειγμα, ο Τσίπρας επικαλείται τους ήρωες και την ιστορία της Αριστεράς επί ματαίω, μόνον και μόνον για να δώσει... «ηθικό πλεονέκτημα» στην άγρια νεοφιλελεύθερη πολιτική που εφαρμόζει, διαπράττει μεν Υβριν, αλλά μια χρήσιμη -νομίζει- Υβριν. Εκτρέφει το τέρας της πόλωσης. Το οποίον πάντα, καθώς έχει αποδειχθεί, εξαπολύεται εναντίον της κοινωνίας, ελαφρά μεν την καρδία, με δραματικά όμως αποτελέσματα.
Το ίδιο και ο κ. Μητσοτάκης. Οταν χρεώνει την τρομοκρατία στην Αριστερά, ανοίγει τον Ασκό του Αιόλου χάριν της Ακρας Δεξιάς και της αριστερίστικης τρέλας. Ομως έτσι
χειραγωγούνται οι αντιθέσεις στην κοινωνία από δύο δυνάμεις που δεν τις χωρίζει στην πραγματικότητα καμιά ιδεολογική και πολιτική διαφορά. Οπως συνέβαινε πάντα με τον δικομματικό μονοκομματισμό. Που μας έφερε έως εδώ. Στη νέα του βερσιόν αυτός ο δικομματικός μονοκομματισμός υπηρετεί τις μνημονιακές πολιτικές με την ίδια εθελοδουλία, ενώ ταυτοχρόνως επικαλείται ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές από τη σφαίρα των αντικατοπτρισμών.
Ενώ στην πράξη Τσίπρας και Μητσοτάκης σφιχταγκαλιασμένοι υπηρετούν τους ίδιους αφέντες, με τα λόγια τους οδηγούν την κοινωνία σε έναν νέο διχασμό,
όχι αντίστοιχο με τις ταξικές διαφορές, αλλά ανάλογον με τις πολιτικές σκοπιμότητεςεκείνων που τις μανιπουλάρουν.
Κι έτσι, από τα «αριστερά» επικαλούμεθα τον Βελουχιώτη για να κάνουμε την εργασίαζούγκλα και τη χώρα προτεκτοράτο, ενώ από δεξιά ξεπλένουμε την Ακροδεξιά και ενοχοποιούμε την Αριστερά για τους παράφρονες (κι εν τέλει φασίστες) που το έχουν δει θεοίμε την ατομική τρομοκρατία.
Πρόκειται για μια ζοφερή κατάσταση που επιβαρύνεται με υποκοσμιακές καιπαρακρατικές παραμέτρους. Αίφνης ένας υπουργός στήνει λακριντί με έναν ισοβίτη - τι το φυσιολογικότερο; αποφαίνεται ένας άλλος υπουργός, ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός, ο Δικαιοσύνης κ. Κοντονής.
Αν ένας οποιοσδήποτε πολίτης προσπαθήσει να πάρει τηλέφωνο έναν οποιονδήποτε υπουργό, θα πέσει πάνω σε τρεις παρατρεχάμενους, σε πέντε παρακοιμώμενους και σε είκοσι βαράγγους. Αντιθέτως, αν είσαι ισοβίτης, ή τραπεζίτης, ή εν γένει Δυνατός, ο υπουργός σού βγαίνει αμέσως - τύπος και υπογραμμός.
Αυτή η σήψη και η παρακμή που κατατρώγει τη χώρα εις ουδέν επλήγη από κάποιο νομοθετικό έργο της νέας κυβέρνησης. Ουδείς νόμος ήρθε προς ψήφισιν στη Βουλή προς υποστήριξιν όσων λέει ο Τσίπρας όταν έρχεται ο ίδιος στη Βουλή για να μιλήσει για χρονίζουσες βρόμικες υποθέσεις. Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών δεν άλλαξε, η λίστα Λαγκάρντ δεν αξιοποιήθηκε και πάει λέγοντας. Φαίνεται
σαν ο Τσίπρας να κρατάει κάποια «χαρτιά» στη φαρέτρα του, ή ο κ. Μητσοτάκης, ή ο κ. Καμμένος, ή όποιος άλλος, όμως όλα αυτά έχουν μια αύρα υποκόσμου και πάντως απάδουν της πολιτικής. Και μάλιστα της πολιτικής, έτσι όπως θα έπρεπε να την ασκεί η Αριστερά.
Φοβάμαι ότι η πολιτική εξακολουθεί να ασκείται με τις ίδιες συμπεριφορές που υπήρξαν στο επίκεντρο της εποχής Σημίτη και όσων ακολούθησαν. Για τη διακυβέρνηση Σημίτη ισχύει ατράνταχτο το εξής αξίωμα: αν εγνώριζε όσα συνέβαιναν γύρω του είναι συνένοχος, αν δεν εγνώριζε είναι βλαξ. Και οι δύο εκδοχές είναι το ίδιο καταστροφικές. Αλλά το τραγικό είναι ότι
αυτός ο γελοίος γρίφος, «συνένοχος ή βλαξ», εξακολουθεί να είναι γόρδιος δεσμός μιας χώρας που πνίγεται το ίδιο, από όσους πολιτικούς ηγέτες και όσα πολιτικά κόμματα ακολούθησαν κατά πόδας τον πρώτο διδάξαντα.
Ομως το πρόβλημα δεν είναι (μόνον) ηθικό, είναι δομικό. «Οποιος έχει στοιχεία ας τα πάει στη Δικαιοσύνη» (Σημίτης), η οποία όμως είναι ενίοτε «θεσμικό εμπόδιο» (Τσίπρας). Το οποίον θα μπορούσε να λύσει ένας ισοβίτης (Καμμένος). Μύλος. Ναι. Αλλά γιατί; Οταν, για παράδειγμα, η κατά τα άλλα ανεξάρτητη Δικαιοσύνη είναι υποχρεωμένη να δεχθεί τις διαταγέςτων Βρυξελλών (και να παράσχει ασυλία στα τρία αλλοδαπά λουλούδια του ΤΑΙΠΕΔ, τα οποία ηίδια έκρινε ένοχα για διακεκριμένη ζημία του Ελληνικού Δημοσίου), για ποια Δικαιοσύνη μιλάμε;
Θα παραδεχόμουν ότι ακόμα και για μια Αριστερά που Γονάτισε συνιστά τραγωδία η προσπάθειά της να κυβερνήσει μέσα σε ένα τέτοιο ασφυκτικό πλαίσιο, αν δεν έχτιζε αυτό το πλαίσιο και η ίδια με τα χεράκια της. Και πολύ περισσότερο, αν δεν έδειχνε να το φχαριστιέται.
Διότι μπορεί κάποιοι από τους κυβερνώντες να μυξοκλαίνε για τα μέτρα που παίρνουν εναντίον μας, ύστερα όμως κοκορεύονται ότι αυτά τα μέτρα είναι τα καλύτερα.
Παράλογα όλα αυτά (όπως και άλλα πολλά); Βεβαίως! Και σκοπίμως. Το παράλογο παραλύει...
enikos.gr, 07/07/17